erwinenmarije.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Laatste artikelen
     
     
     

    Ondertussen ben ik al 2 jaar, en het gaat goed met me.
    Oma maakte vanmorgen deze foto en dacht: "Kom laat ik
    maar weer eens een foto plaatsen..."
     
     
     
     
     
    Lees meer...
     
    Omdat Ralph's mama het zo druk heeft
    zal oma maar weer eens een foto
    van hem plaatsen.
    Ralph begint al een echte dreumes
    te worden:
     
     
     
     
     
    En nu maar hopen dat mama ook nog eens tijd vindt om het een en ander hier neer te pennen...
     
     
     
     
     
    Lees meer...
     
     
    Voor de liefhebbers: 
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Lees meer...
    Na een onvergetelijke week in Addis Ababa, zijn we afgelopen zaterdag met z'n 3-en thuisgekomen! Wat hadden we lang naar dat moment uitgekeken!
     
    Vorige week maandag mochten we Ralph voor het eerst in onze armen sluiten. Dat was een moment om nooit te vergeten. Wat voelden we ons gelukkig! Ongelofelijk dat je gelijk voelt dat het je kind is en Ralph leek zich ook al snel bij ons op zijn gemak te voelen.
     
    Voor het eerst in mamma's armen!
     
    Het personeel van het kindertehuis heeft er echt een feest van gemaakt! We kregen een uitgebreide maaltijd aangeboden compleet met de Ethiopische koffieceremonie, we hebben met elkaar Ethiopisch "gedanst", Ralph kreeg een origineel Ethiopisch pakje, etc. Echt geweldig allemaal! We kijken nog steeds met warme herinneringen terug op die dag!
    Daarna mochten we Ralph gelijk meenemen naar ons hotel. 't Was allemaal best een beetje onwennig, maar Ralph liet alles gelaten over zich heenkomen. We merkten al snel dat hij zich bij ons op onze hotelkamer lekker ontspannen voelde. We kregen regelmatig de allerschattigste lachjes van hem (smelt...)
     
    Oeh, hou op met dat gekietel!
     
    Kijk mij is ondeugend zijn! (Lekker mannetje he?!)
     
    Dat fruithapje smaakt me best!
     
    Gezellig met papa op bed! Ze hadden de grootste lol!
     
    We hebben een indrukwekkende week gehad in Addis. Het was soms best schokkend om al de ellende te zien op straat: bedelende moeders met baby's, gehandicapte mensen die het van de goodwill van anderen moeten hebben, etc. Het heeft allemaal diepe indruk op ons gemaakt. Toch hadden we het niet willen missen. We hebben nu met eigen ogen gezien dat Ralph geen toekomst gehad zou hebben in Ethiopie.
     
    Afgelopen zaterdag mochten we na een voorspoedige reis veilig aankomen op Schiphol. Daar stond ons een warm welkom te wachten. Werkelijk al onze familie en vrienden waren naar Schiphol gekomen om ons te verwelkomen! Wat hebben we gemerkt dat ook zij naar de komst van Ralph hebben uitgekeken. Het was hartverwarmend! Aan alles was gedacht: vrienden hadden een spandoek gemaakt, zussen hadden cakejes gebakken met de Ethiopische vlag, weer andere zussen hadden vlaggetjes gemaakt met "welkom thuis Ralph" voor alle kinderen. Geweldig allemaal! Wat een verrassing!
    Toen we onze straat in reden viel onze mond weer open van verbazing. Bijna alle buren hadden de vlag voor ons uitgehangen, de tuin was versierd, er hing een groot vliegtuig aan de bomen, etc.! We werden er gewoon stil van! We hebben het er samen nog elke dag over. 't Was allemaal onvergetelijk!
     
    Eindelijk thuis met z'n 3-tjes!
     
    Inmiddels hebben we al aardig een ritme te pakken. Ralph slaapt goed, eet en drinkt goed, lacht veel, speelt lekker in de box, geniet van het in bad gaan. En wij genieten met volle teugen van ons mannetje! Wat is het heerlijk om pappa en mamma te zijn!
     
     
    Lees meer...
    Vorige week hebben we te horen gekregen van Wereldkinderen wanneer we mogen afreizen! En dat is al heel snel... ( we zetten liever niet op de site wanneer we precies weggaan)! Vorige week zijn we dan ook druk in de weer geweest met het boeken van de vluchten, aanvragen van de visums, reisverzekering regelen, naar de notaris voor een testament, kaartjes uitzoeken, etc. etc. Nou, ik kan wel zeggen dat dit de nodige stress met zich heeft meegebracht! Maar goed, alle grote "regelzaken" zijn achter de rug en we proberen nu vooral van deze periode te genieten. We moeten alleen onze koffers nog pakken en dan zijn we er helemaal klaar voor!
    't Is wel heel onwerkelijk allemaal. Niet te geloven dat onze Ralph straks gezellig (hopelijk...) in de box zit te spelen die al klaarstaat in de woonkamer, of in de kinderstoel bij ons aan tafel zit, of ons 's morgens wakker roept.... Wij kunnen in ieder geval niet wachten tot het zover is. We zijn zo benieuwd watvoor karakter hij heeft!
     
    Kort geleden kregen we van onze vrienden een prachtig gedicht dat ik graag met jullie wil delen:
     
    Lieve Ralph,
     
    Als er geen plaats is waar jij op kunt groeien
    Zoekt God een plekje en geeft dat aan jou
    Daar mag je leven en daar mag je bloeien
    Daar waar je veilig en welkom zult zijn
     
    Als er geen armen zijn om je te dragen
    Zoekt God die armen en geeft die aan jou
    Zijn er geen ouders om iets aan te vragen
    Zoekt Hij twee ouders die zorgen voor jou
     
    Die met je meegaan langs bergen en dalen
    Al zal het niet altijd gemakkelijk gaan
    Ouders die blij zijn dat Hij hen gevraagd heeft
    Samen naast jou in dit leven te staan
     
    Ouders vol liefde en hoop en vertrouwen
    Steeds op de zon en de hemel gericht
    Wilt U hen helpen en wilt U hen dragen
    Geef hen Uw kracht en Uw Goddelijk licht
     
    (Bedankt Mariek...)
    Lees meer...
    Zo, het wordt wel weer eens tijd dat ik jullie op de hoogte breng van de laatste ontwikkelingen!
    De afgelopen 3 weken hebben we heerlijk genoten van onze vakantie. De eerste 2 weken zijn we op vakantie geweest in Dalfsen en de laatste week hebben we onze woonkamer verbouwd (nieuw behang, vloer geschuurd + geolied en een kast geverfd). Weinig vakantie dus die laatste week, maar het resultaat mag er zijn!
    Toen we nog op vakantie waren in Dalfsen belde de laatste woensdag Wereldkinderen op met het nieuws dat de rechtbankprocedure op 29 juli zou plaatsvinden. Erg snel dus al! Inmiddels is die achter de rug en alles is goed verlopen. Dat betekent dat we in Ethiopie de officiele ouders van Ralph (dit zal de roepnaam van onze zoon worden) zijn!
    Afgelopen vrijdag hebben we de afreisbijeenkomst van Wereldkinderen gehad. We zijn werkelijk overladen met informatie en wat moeten we nog veel regelen...!!! Daar hebben we nog zo'n 4 weken de tijd voor, want als alles meezit hopen we eind augustus, begin september af te reizen naar Ethiopie om Ralph op te halen! Erg spannend allemaal hoor! Uiteindelijk hebben we 4,5 jaar naar dit moment uitgekeken, en nu het eindelijk zover is levert dat idee soms toch wel de nodige stress op; maar het is voor een goed doel!
    We hoeven ons de komende weken dus in ieder geval niet te vervelen: visum aanvragen, vliegreis boeken, consultatiebureau, gemeente, verzekering, notaris, advocaat bellen, kamertje van Ralph in orde maken, spullen verzamelen die we mee moeten nemen, enz.! En tussendoor moeten we ons natuurlijk voorbereiden op het leven dat we straks gaan leiden. Niet meer zonder na te denken de deur uit enzo. Maar daar staat tegenover dat we straks (eindelijk) kunnen genieten van ons kindje (en dan maakt het vast niet meer uit dat we eens een avondje extra thuis moeten blijven!) We kijken er rijkhalzend naar uit en kunnen niet wachten tot we op het vliegtuig mogen stappen op weg naar onze Ralph!
    Deze week krijgen we waarschijnlijk ook weer een nieuwe foto van Ralph! We zijn benieuwd hoe hij er nu uitziet, want de laatste foto die we van hem hebben is niet echt heel duidelijk. Verder hoop ik ook te horen welk maatje kleding hij nu draagt zodat ik kan gaan inslaan.....
    We hebben via internet een steigerhouten bedje voor hem besteld. Zaterdag mogen we het ophalen. Ben benieuwd hoe het staat. Als het kamertje af is, zal ik er een foto van plaatsen.
    Lees meer...
    Inmiddels is het alweer ruim een week geleden dat we gehoord hebben dat we pappa en mamma zijn van een prachtige zoon! Wat waren we zenuwachtig toen we vorige week woensdag naar Den Haag gingen om zijn dossier en foto's op te halen! Wat is het geweldig om dan te kunnen zien welk gezicht er bij onze zoon hoort! Vanaf dat moment konden we ons er ook iets meer bij voorstellen. Toch blijft het vreemd dat we wel vader en moeder zijn, maar geen kindje in onze armen hebben. Hopelijk hoeven we niet al te lang te wachten tot we hem in onze armen mogen sluiten!
    Helaas zijn er wat zorgen omtrent zijn gezondheid. Artsen hebben geadviseerd om hem zo snel mogelijk naar Nederland te halen, zodat spoedig vastgesteld kan worden wat hij precies mankeert. Wat voel je je dan machteloos als je zover bij het ventje vandaan bent! Hopelijk mogen we over niet al te lange tijd naar hem toe!
    Ondertussen worden we nog steeds verwend en geniet iedereen mee van het feit dat we eindelijk een zoontje hebben! Nog elke dag vallen er kaarten op de deurmat, we worden overladen met cadeau's, als ik een boodschap ga doen word ik elke keer wel door iemand aangehouden, mensen bellen op, etc. etc. Echt heel leuk om dat mee te maken! Het is nog veel leuker dan we ons ooit voorgesteld hadden!
    En wat zijn we trots op ons ventje! Het is echt een heerlijk mannetje. Uren kunnen we naar z'n foto's staren... Heel apart om nu al "vader- en moedergevoelens" te ervaren!
     
    Hieronder een greep uit al de cadeautjes die we gekregen hebben.

    Lees meer...
     
     
     
     
     
     
     
     
    Lees meer...
    Sinds gisteren zijn we pappa en mamma! De HEERE heeft ons zeer verblijd met het voorstel van een zoon! Van zijn biologische moeder kreeg hij de naam Ali Teman. Hij is op dit moment ruim 8 maanden oud. We kunnen het nieuws nog niet bevatten, het is allemaal nog zo onwerkelijk. Het kwam ook zo onverwacht! We hadden niet durven hopen dat we nu een voorstel zouden krijgen, omdat de procedures in Ethiopie flink wat vertraging opliepen in verband met het onderzoek van een aantal dossiers van vondelingen.
    Erwin werd gisterenmiddag rond 4 uur gebeld door Wereldkinderen: "Misschien moet je de auto eventjes aan de kant zetten, want we hebben goed nieuws voor jullie......!" Erwin heeft snel wat krabbels op papier gezet, maar eenmaal thuis kon hij zelf niet eens meer lezen wat er eigenlijk stond en wist hij zelf ook niet goed meer wat er nu allemaal verteld was. Gelukkig wist hij nog wel te vertellen dat we tot 5 uur nog terug konden bellen als we nog vragen hadden. Ongelofelijk wat er op dat moment allemaal door je heen gaat. We hebben het nieuws eerst maar even laten zakken voordat we teruggebeld hebben naar Wereldkinderen. Gelukkig is er veel bekend over de achtergrond van onze zoon ("onze zoon", klinkt nog wel een beetje raar hoor...). Daar zijn we heel blij mee, want dan kunnen we later hopelijk veel vragen van hem beantwoorden.
    Het gaat wel om een special need kindje. We weten nog niet precies wat hij mankeert, maar in eerste instantie lijkt het niet van ernstige aard. Zodra we de papieren hebben zullen we die door een kinderarts laten bekijken.
    We stappen straks in de auto richting Den Haag om zijn papieren op te halen, en niet te vergeten zijn foto's! We zijn natuurlijk razend benieuwd hoe hij er uit ziet!
    We kunnen niet wachten op het moment dat we hem in onze armen kunnen sluiten! Waarschijnlijk zullen we daar toch nog wel wat geduld voor op moeten brengen! We hopen over enkele maanden af te reizen, maar wanneer dat zal zijn is nu niet bekend. Dat hangt helemaal af van het moment waarop de rechtbank in Ethiopie zal sluiten. Maar goed, we hebben een heerlijke vakantie in het vooruitzicht, dus de komende weken zullen vast snel voorbij gaan!
    We houden jullie natuurlijk op de hoogte van de ontwikkelingen!
    Lees meer...
    Zo, we hebben een tijdje niets van ons laten horen, maar er viel ook weinig nieuws te melden. Het was, en is nog steeds, wachten wat de klok slaat! Inmiddels ligt ons dossier zo'n 5 maanden in Ethiopie. De gemiddelde wachttijd is 8 maanden, dus daar komen we aardig in de buurt! Het wordt dus steeds spannender! Elke keer als de telefoon gaat neem ik verwachtingsvol op in de hoop dat Wereldkinderen belt met een voorstel. Maar helaas, tot nu toe was dat nog niet het geval.
    Ondertussen fantaseren we er flink op los: Zou ons kindje al geboren zijn? Hoe zou ons kindje er uit zien? Is het een jongetje of een meisje? Hoe zal het zijn om ineens met z'n 3-en te zijn na ruim 5 jaar samen? Enz...
     
    Een tijdje geleden lazen we op de website van Wereldkinderen dat er eind april weer een aantal matchingen gedaan zullen worden. De spanning liep toen aardig op, want het zou zomaar kunnen dat wij daarbij zitten! Toch durven we daar nog niet op te hopen. We waren zo benieuwd naar de stand van zaken, dat we gisteren Wereldkinderen maar eens gebeld hebben voor wat informatie. Natuurlijk kon de medewerker geen uitspraken doen over het moment waarop wij een voorstel kunnen verwachten, maar ze vertelde dat het allemaal wel snel ging. Toen ik vroeg of de wachttijd nog steeds 8 maanden is, zei ze dat het voor ons geen 8 maanden zou duren (we zitten nu op de 5 maanden...)!!! Pffff, toen ik de telefoon weer had neergelegd, moest ik het allemaal wel even laten bezinken! Zou dit betekenen dat wij over niet al te lange tijd een voorstel krijgen? Ik had wel sterk die indruk na het telefoongesprek! Jullie begrijpen dus dat de spanning extra hoog opgelopen is! Hopelijk komt aan het lange wachten spoedig een einde!
     
    Van m'n zus kregen we gisterenmiddag heerlijke chocoladesoesjes met roze, blauwe en witte muisjes! "Omdat jullie kindje nu waarschijnlijk wel geboren is!"
    Bedankt zus, ze waren heerlijk!
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl